İki denizin karışmamasını ifade eden, “Birbirleriyle kavuşmak üzere iki denizi salıverdi. İkisi arasında bir perde/engel vardır; birbirlerinin sınırını geçmezler.” (Rahman, 19-20)

“İki denizi salıveren de O’dur. Biri tatlı, susuzluğu giderici; biri ise tuzlu, acıdır. Bununla berâber aralarına bir engel ve aşılmaz bir sınır koymuştur.” (Furkan, 53) ayetlerinde bahsedilen nedir? Oysa sular doğası gereği birbirine karışır.

Cevap:

Okyanuslar içinde büyük akıntılar vardır ki tuz oranı ve sıcaklık seviyeleri, içinden geçtiği okyanustan farklı olduğu halde, adeta bir damarın dokuyu besleyecek kanı iletmesi gibi hedef noktalarına iletilirler. Örneğin bunların en büyüklerinden bir tanesi “Gulf Stream sıcak su” akıntısıdır ki Meksika körfezinden başlayarak sıcak suları kendi rotasında Grönland’ın kuzeyine kadar götürerek burada iklimin yumuşamasını ve kuzeyin yaşanabilir bir hal almasını sağlar.

“Yolculuğuna Meksika Körfezinden başladıktan sonra Kuzey Amerika’nın doğu kıyılarını takip ederek, Florida kıyılarına oradan da Newfoundland’a hareket eder. Akıntı bundan sonra Atlantik Okyanusunu geçer ve 30°D, 40°K dolaylarında ikiye ayrılır; bir kolu Avrupa’nın batı kıyılarına ulaşır, öteki ise Batı Afrika kıyılarına doğru hareket eder. Akıntı’nın Meksika Körfezi’ndeki hızı 3,5 knot (6,5 km/saat) olarak ölçülmüştür. Buradaki debisi 30 milyon metreküptür ki Missisipi Nehri’nin birkaçyüz katıdır. Hatteras Burnu’nda hızı 1 knot’a kadar düşer. Kıta sahanlığından akan akıntının sıcaklığı Kıtanın sahilinden akan soğuk güney akıntısıyla ‘Soğuk Duvar’ adı verilen yapıyı oluşturur. Burada akıntının derin mavi suları diğer sulardan rahatlıkla ayırt edilebilir.” https://tr.wikipedia.org/wiki/Gulf_Stream

Görüldüğü gibi bilim bile bu durumu Kuran’da geçen ifadelerle anlatır ve Kuranın Perde dediğini Duvar olarak adlandırır.

“Denizlerin farklı yoğunluklarından kaynaklanan yüzey gerilimi, âdeta bir duvar gibi sularının birbirine karışmasını engeller. (Richard A. Davis, Principles of Oceanography, Addison-Wesley Publishing Company, Don Mills, Ontario, ss. 92-93)”

Bu duvar oluşumunun asıl nedeni tuzluluk ve sıcaklık farklarıdır. Okyanusun tuz seviyesinin üstünde tuz içeriğine sahip nehirler okyanus altından akarken, düşük tuz içerikli sular yukarıdan akarlar. Bu sular insan vücudundaki vena (toplardamar) ve arterlere (atardamar) benzer şekilde güneyden kuzeye sıcak su götürür ve oradan dönüp kuzeyden güneye sıcak su transferi yaparlar. Dünya’nın iklimini düzenleyen bu olaya “thermohaline sirkülasyon” denir ki “thermo” kelimesi akıntıların sıcaklık farkını “haline” kelimesi tuzluluk farklılıklarını anlatır. Dünyanın en büyük akıntılarını gösteren bir figür şöyledir;

Meşhur “Gulf Stream” akıntısı ise şöyle bir rota izler.

Aşağıdaki de akıntının oluşturduğu termal etkinin görüntüsüdür.

Bunlar birinci ayeti ispatlar. Peki ikinci ayetteki tatlı ve tuzlu suyun karışmaması ne demek, bu nerede olabilir? Düşünelim o zaman, denizlerin tatlı su rezervi neresidir? Cevap; kutuplardaki buz denizleri.

Sıcak su akıntısı, Grönland buzullarının erimesini sağlayarak eriyen tatlı suyun daha az yoğun olduğu için yukarıda kalmasını ve güneye inen soğuk su akıntılarının ise yoğunluğundan dolayı batarak daha aşağıda seyretmesini sağlar. Bu olaya Halocline denir ki Tatlı ve tuzlu su arasında bir bariyer oluşumu gerçekleşir. Bu Halocline bariyerinden dolayı kuzey buz denizinde buzul alanlarında, denizin üst kısmında tatlı suya erişebilmeniz ve 50 metreden aşağıda ise tuzlu suya ulaşabilmeniz mümkündür. Doğası gereği hemen karışan su görüldüğü gibi görünmez bir halocline bariyerinden dolayı hemen birbirlerine karışamamaktadır. Aralarındaki halocline engel onları jilet gibi birbirinden ayırmaz, her iki kütlenin dev boyutlarına göre küçük kalan, kademeli bir geçişe izin verir. İşte tatlı ve tuzlu suyun denizde karışmaması, Kutup denizlerinde net görülür ki, Nature dergisinde yayınlanmış bir makalede ayrıntılı şekilde bu durumu okuyabilirsiniz. Aşağıdaki resim bu makaleden alınmıştır. Kaynak: Lique, Camille. (2015). Ocean science: Arctic sea ice heated from below. Nature Geoscience. 10.1038/ngeo2357.

Diğer bir görsel;

Kaynak: http://rumorfriends.blogspot.com.tr/2011/12/cenote-angelita-river-under-sea-brief.html

Yine Karadeniz’de de 2010 yılında araştırmacılar tarafından büyük ve tuzlu bir denizaltı nehri keşfedilmiştir. https://en.wikipedia.org/wiki/Black_Sea_undersea_river İçinde ağaçlar olan ve birde şelale bulunan, deniz içinde bir akıntıdır bu. Aşağıda 3-D radar görüntüsü verilmiştir. http://www.messagetoeagle.com/remarkable-rivers-with-trees-leaves-and-waterfalls-hidden-under-the-sea/

Meksika’da orman içinde Cenota Angelita adı verilen bir yer altı mağarası nehrinin, üstte tatlı su içerdiği altta ise tuzlu su içeriğine sahip olduğu belirlenmiştir. Tatlı ve tuzlu suyun burada neden karışmadığı, kaşifi tarafından yine halocline bariyer ile açıklanmıştır. http://rumorfriends.blogspot.com.tr/2011/12/cenote-angelita-river-under-sea-brief.html

Resimde, yüzücünün altındaki ikinci tuzlu su birikintisi görünüyor ve bu su, üstündeki tatlı su ile karışmıyor. Bu resim bir deniz değildir, doğada bu tür durumların olabileceğini göstermesi açısından dikkat çekici olduğu için eklenmiştir.

Sonuç olarak henüz gizemlerinin çok küçük bir kısmı bile çözülmemiş okyanuslar hakkındaki şu ana kadar ki bilgilerimiz bile ayetlerin ifade ettiği denizlerin arasında bir perde ile ayrılması olayının doğruluğunu göstermektedir. Üstelik ayetler denizlerin tuz farklarından ve bu farkın sonucu olan aralarındaki bir perdeden veya bilimin dediği gibi bir duvardan üstüne bastırarak bahsediyor ki, o zamana göre bilinmesi imkânsız olan bir bilgidir bu. Bu gerçek bile tek başına Kuran’ın Allah’ın sözleri olduğunu kanıtlamaz mı?

Facebook’tan bizi beğenmeyi ve takip etmeyi unutmayın, Sevgiler…

İnstagram: https://www.instagram.com/bilimveyaratilisagaci/

Facebook: https://www.facebook.com/bilimveyaratilisagaci/

 

Yazarı: Irmak Gökçe

(Müstear)